Kiedy zapada wieczór, wracam do domu,
wchodzę do swojej biblioteki i już na jej progu
zrzucam z siebie codzienną, zbrukaną błotem odzież,
a przywdziewam szaty godne królewskiego dworu;
tak dostojnie ubrany wkraczam w odwieczną dziedzinę
ludzi starożytnych, gdzie uprzejmie przez nich przyjęty
posilam się tym pokarmem,
który, tylko on, jest moim i do którego spożywania
urodziłem się;
gdzie nie wstydzę się rozmawiać z nimi
i pytać o racje ich czynów,
a oni mi z właściwą sobie życzliwością
odpowiadają.
NICCOLÓ MACHIAVELLI DO FRANCESKA VETTORI
10 grudnia 1513 roku
