Mądrość w kraju Ojców

 - Mówisz: kto szuka bogactwa, niech się obróci na północ, kto szuka mądrości – na południe. Ale czemu te słodkie i mądre słowa wypowiadasz tu, na północy, zamiast mądrości, która czeka na mnie w kraju twoich ojców? Czemu nie udałeś się tam, gdzie światło składa jaja, gdzie stulecia ocierają się o siebie, aby pić kwaśny deszcz znad Morza Martwego, by ucałować piasek cieknący ze studni jerozolimskich zamiast wody, ukośnym strumieniem, niby napięta złota nić? Czemu każesz mi śnić mroczną noc i tylko na twojej jawie jest trochę światła księżycowego? Czemu mi o tym mówisz?

"Słownik chazarski" Milorada Pavicia  

O święty rytuale codzienności

To nieprawda, że przed śmiercią jawi się nam całe życie. Wielka rekapitulacja istnienia jest wymysłem poetów. W istocie zapadamy w chaos. Cornelis Troost ma w sobie zamęt dni i nocy, nie odróżnia już poniedziałku od niedzieli, godzina trzecia po południu miesza mu się z czwartą nad ranem, kiedy czuwa, nasłuchując własnego oddechu i serca. Kazał sobie postawić na stoliku przed łóżkiem zegar, jakby w nadziei, że dozna łaski kosmicznego porządku. Ale czymże jest godzina dziewiąta, jeśli nie oznacza zasiadania do biurka w kantorze, południe bez giełdy, czwarta, której zabrano obiad, szósta bez kawy i fajki, ósma, którą pozbawiono wszelkiego sensu, bowiem usunięto stół, kolację, bliskich i przyjaciół. O święty rytuale codzienności, bez ciebie czas jest pusty jak sfałszowany inwentarz, któremu nie odpowiada żaden przedmiot realny.

Martwa natura z wędzidłem, Zbigniew Herbert