Szczegóły

Szczegóły


Rozpoznaję go w upływie dni tonąc niepoprawnie w studniach jego oczu. Wciąż pozostaje niedosyt rozmów. Zwłaszcza tych o rozpoznaniu dni i nocy odbytych z osobna na przestrzeni uprzednich kalendarzy. Dlaczego tak późno i na tak krótko, nieśmiało, zaplotły się te drogi, po czym idą tylko obok siebie? Czasami można szukać zgubionych kluczy, które nigdy się nie zgubiły pozostając w miejscu, gdzie uprzednio odłożone, niezauważone na czas, urodziły niepokój we właścicielu, który myśląc w obcym miejscu o zgubie, niczego tak naprawdę nie zgubił. Może za wyjątkiem garści myśli pozostawionych na drodze. Jednak jest to inny rodzaj niepokoju - czysto rzeczowy, fizyczny i namacalny. Ale niepokój duszy; gdyby można było go zostawić i zwyczajnie iść dalej...

Szczegóły


On będzie kamieniem obrazy i skałą potknięcia się dla obu domów Izraela,
pułapką i sidłem dla mieszkańców Jeruzalem (Iz 8,14)

Szczegóły


Domykam kolejny cykl. Lecz to wszystko wokół, to nadal tylko słowa. Powtarzalność, poza którą zawsze jest lęk i niewiadoma. Skąd ten strach przed jutrem lub bezwolność i zgoda na cokolwiek, nie wiem sam. Ale sam w swoich myślach nie pozostaję. To pewne. Nie ważąc myśli, ważę słowa, które wypowiadam. Żeglując z każdym dniem w strony przed nikim nieuniknione, zastanawiam się, co jest lepszym: cisza myśli poukrywanych, czy też artykułowanie słów, które zawsze nadają rzeczom bieg. Doskwiera płaskość istnienia nas wszystkich; najczęściej powtarzalnych przez pokolenia w swojej fizjologii oraz żądzy posiadania wszystkich i wszystkiego. Byleby do reszty nie zatracić tych ścieżek, przy których tak wielu biwakuje, pozostając z pilotem tv odmierzającym serialowy bezsens ich istnienia i płaskość nawet myśli, a co dopiero słów. Ci są jak refren powtórzenia w pieśni, której znaczenia już nie pojmują.

Szczegóły
Jeśli ludzie, którzy rządzą Polską, nie wypełniają swoich obowiązków - jestem wolny od posłuszeństwa. Jeśli ludzie, którzy rządzą Polską, przekraczają swoje obowiązki - jestem wolny od posłuszeństwa. Jeśli ludzie, którzy rządzą Polską, nie dotrzymują warunków, na których objęli władzę - jestem wolny od posłuszeństwa. Jeśli ludzie, którzy rządzą Polską, łamią w jakikolwiek sposób prawo, jeśli nie przestrzegają prawa, jeśli naruszają moje osobiste prawa - jestem wolny od posłuszeństwa. Jeśli ludzie, którzy rządzą Polską, w jakikolwiek sposób ograniczają moją wolność - jestem wolny od posłuszeństwa.

Jarosław Marek Rymkiewicz

Strona 150 z 160

Skończoność

"(...) jest coś w samej naturze poezji, co stanowi odpowiedź na podstawowy defekt życia: jego skończoność. Jest to, ma się rozumieć, odpowiedź udzielana przez kogoś, kto sam tej skończoności nieuchronnie podlega; odpowiedź zatem, która defektu nie jest w stanie usunąć, która sprowadza się właściwie do robienia dobrej miny do złej gry. Gra jest zła, bo stoimy w niej od początku na przegranej pozycji; ale byłaby jeszcze gorsza, gdybyśmy przyjęli, że - wskutek tej pewności przegranej - gra jest nie tylko zła, ale też całkiem bezsensowna. Zachowanie się z godnością w tej głupiej sytuacji, robienie dobrej miny do złej gry polega na znajdowaniu w niej sensu. Przeciwnika tym nie pokonamy, ale rzucimy mu przynajmniej kłodę pod nogi: Nicość jest żywo zainteresowana krzewieniem poczucia bezsensu, które toruje drogę jej postępom i ułatwia jej zadanie".

Stanisław Barańczak (1946-2014)

Dynamika

„Walka jest wiecz­na; my zaś prze­ży­wa­my jeden jej okre­ślo­ny mo­ment. Po­nie­waż jed­nak my, ko­bie­ty, idzie­my z falą, z po­tęż­ną falą dy­na­mi­ki życia, wy zaś, sza­now­ni pa­no­wie, bro­ni­cie sła­bej już gro­bli – zwy­cię­stwo nie przy was się osta­nie. Wy – już je­ste­ście. Je­ste­ście, jako kształt, ustrój, system, jako wy­twór czasu, który prze­mi­ja. I to jest sła­bo­ścią waszą. My – sta­je­my się do­pie­ro. I to jest naszą siłą” – prze­ko­nu­je Ko­nop­nic­ka.

Karolina Dzimira-Zarzycka, Samotnica. Dwa życia Marii Dulębianki
Wydawnictwo Marginesy, 2022

Odwiedza nas 54 gości oraz 0 użytkowników.

Szukaj

Początek strony