Precyzyjna nagość

E.H.: Jak pani traktuje ten akt?

E.D.: Nagość jest po prostu kostiumem. W scenie z Opowieści afrykańskich... jesteśmy z Wojtkiem Kalarusem w sytuacji tuż po seksie. Uradziliśmy, że bardziej przekonująco zabrzmią słowa o miłości do drugiego człowieka, jeśli ja będę naga. Koleżanki pytały, po co w takim razie mam na głowie długą blond perukę. W końcu taka niewyszukana, nic specjalnego. Przecież mogę grać  w swoich włosach - tak jak na próbach. Wtedy wtrącił się Warlikowski, mówiąc: „Przecież to jest kostium”.

Czytaj więcej: Precyzyjna nagość

Dlaczego nagość?

Nie z wyboru. Kolejne recenzje krzyczą o „epatowaniu", kolejni radni „wstrzymują finansowanie”, kolejne dyskusje toczą się na ten sam temat zwisających penisów, sterczących piersi, wystawianych w buntowniczym geście pośladków. Może potrzebujemy kolejnej rewolucji? Co prawda „naga reforma” dokonała się w polskim teatrze już dawno, ale nie ma spisanych postulatów. Gdyby jakiś nagi Lech Wałęsa chciał je spisać, mogłyby one brzmieć tak:

Czytaj więcej: Dlaczego nagość?

Chrystus na krzyżu wisiał nagi

Adam Sz.: (…) Zbliżył się tym do Chrystusa. Chrystus na krzyżu wisiał nagi, w rzeczywistości nie miał na sobie nawet przepaski, to my go ubraliśmy. Czemu mu ją założono? Bo było czegoś za dużo. Bo był nagi zarówno cieleśnie jak i emocjonalnie – w prawdzie swoich działań. I w tym jest jego największe świadectwo. Z tego punktu widzenia można powiedzieć, że w każdym momencie swojego życia nie miał na sobie żadnych ubrań. Był nieprzerwanie prowokacyjny: burzył ustrój, przyzwyczajenia, zachowania. To chyba najbardziej nagi człowiek w historii. Nie patrzył na to, czy jest śmieszny. Robił to, co uważał za słuszne.

Alicja Sz.: Podczas gdy dziedzictwo religijne każe nam go ubierać w normy.

Adam Sz.: Ponieważ jego nagość jest bezbronna, najłatwiej ją można zniszczyć i oskarżyć. Bardzo chciałbym zagrać Chrystusa. Móc spróbować rozebrać jego całe myślenie o człowieku, koncentrując się na ludzkiej stronie jego natury. Dotknąć również tego wszystkiego, o co byśmy go nawet nie podejrzewali. Po prostu pokazać człowieka z krwi i kości, który też ma swoje problemy, pytania, wątpliwości, by jeszcze bardziej stawać się człowiekiem.

Fragment rozmowy Alicji Szumańskiej z Adamem Szczyszczajem z najnowszego numeru Notatnika Teatralnego.

NOTATNIK TEATRALNY
NR 74/2013-2014

Złożenie do grobu wg Wita Stwosza

Przedwiośnie

Kocioł polityczny naszych czasów jest dziwnie niespokojny. Co chwila podnosi się na nim pokrywa, z pod której wydobywają się gęste, złowróżbne kłęby pary. Z wielkich środowisk życia, stamtąd, gdzie wiążą się skrzyżowane nici interesów wszechświatowych, nieustannie biegną po drutach telegraficznych wiadomości, podniecające niepokój powszechny.

Czytaj więcej: Przedwiośnie