Za nieobecnych
"Za nieobecnych przyjaciół, stracone miłości, starych bogów i porę mgieł. I niech każdy z nas odda diabłu co jego".
Kain
Pora mgieł
Jedynym chyba negatywnym aspektem doskonałości jest to, iż w jej obliczu perspektywa życia w świecie wypełnionym przeciętnością wydaje się prawdziwym piekłem. To subtelne uczucie budzi stały niepokój.
Michał Anioł napisał: „Błahostki czynią doskonałość, lecz doskonałość to nie błahostka”. Trudno to nazwać myślą przewodnią naszych czasów, czasów linii montażowych, pieniędzy krążących z rąk do rąk i zaśmiecających świat nikczemników.
Doskonałość. Ideał. Cóż za namiętny kochanek. Lecz gdy raz zakosztujemy smaku ust ideału, gdy raz oddamy się jego doskonałości, jakże straszliwe, nużące, banalne i nic nie znaczące wydają się nam pozostałe godziny życia, kiedy to tkwimy w kajdanach codzienności, tego co ledwie znośne, właściwie w porządku, ale ani grama lepsze.
Nigdzie
Nigdzie nie musimy tkwić wiecznie.
Edwin Paine (1901-1914)
Nie płaci się za nią złotem
A skąd pochodzi mądrość i gdzie jest siedziba wiedzy? Człowiek nie zna tam drogi, nie ma jej w ziemi żyjących... nie płaci się za nią złotem.
Księga Hioba
rozdz. 28, 12-13 oraz 16
Najnowsze wpisy
- Do Leukonoe
- Dreptanie w cieniu
- Rauha
- A jeżeli znajdę tylko światło księżyca?
- Klasztor w Valdemosie
- Naśladowane, a doświadczone
- Koncert f-moll
- Niespodziewany koncert
- Ośmioletni Chopin
- Prospero fortepianu
- Za mało
- Nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki
- Najdłużej...
- Odbić jak najwięcej kosmosu
- Do granic
- Bastion gwiazd
- Obserwuj płynącą wodę
- Zemsta książek
- Życie
- Czterdziestoletni mężczyzna żyje z tym rozczarowaniem
Szum
Mówią, że gdy się starzejesz, bliscy zmarli zaczynają coraz częściej z tobą rozmawiać. Tracimy dźwięki świata, aby móc wyraźniej usłyszeć - bez przeszkody w postaci innych dźwięków i innych głosów. Na razie nadal słyszę jedynie szum.
Georgi Gospodinow, Fizyka smutku
Wydawnictwo Literackie, 2018
Warstwa kultury
Jest taka książka "Sumienie nazistów", która mówi o tym, jak stopniowo, przez całą dekadę, do kulturalnych Niemiec wczołgiwał się faszyzm. Wtedy naciskano najprostsze, najbardziej prymitywne guziki.
Doświadczenie moich rozmów z ludźmi pokazuje, że warstwa kultury jest bardzo cienka i łatwo ją zedrzeć. I jeśliby to działo się tylko na wojnie czy w łagrze... Ale to nie wymaga sytuacji ekstremalnej, nagle - pach - i ludzie się odczłowieczają.
Swietłana Aleksijewicz
Odwiedza nas 19 gości oraz 0 użytkowników.